हौस

लोकांना झाडावरची फुलं तोडून देवावर वाहायची भारी हौस असते. देवघर सुंदर दिसते पण झाडं कुरुप दिसू लागतात. ती फुलं तिथेच राहिली की झाडं आणि परिसर अजून सुंदर नाही का दिसणार? झाडावरची फुले ओरबाडून घेताना त्‍या लोकांना त्‍यांच्‍या मनाची साथ लाभत असेल का? कोणी म्‍हणेल की झाडं तर असतातच फुले द्यायला, ती तोडली तर त्‍यात काय? अरे, पण कोणी देत असेल म्‍हणून सतत घेत राहावे का? नवीन फुलं उमलली की जुनी त्‍यांना उमलण्‍यास जागा करून देतात, ती गळून पडतात. गळून पडण्‍यापूर्वी त्‍यांना तोडली तरी एक वेळ चालेल. पण टवटवीत फुलं, कळ्या हे सर्व का तोडायचे? झाडाची मुलं-बाळंच तर असतात ती! त्‍यांच्‍या जन्‍मदात्‍यांकडून त्‍यांना तोडायचे! किती निष्‍ठुरपणा आहे हा! आणि स्‍वतः लावलेली फुलं तोडली तर माझे काही म्‍हणणे नाही, ती तुमची मर्जी. अरे, पण इतरांनी लावलेली फुलंही तुम्‍ही न विचारता तोडून नेता. काय म्‍हणावं तुमच्‍या या हौसेला?